کنسول دیگر می‌گوید چه ابزاری دارد

چه چیزی عوض شد

کنسول گاهی به درخواست‌های عادی جواب می‌داد: «ابزاری برای پردازش … وجود ندارد» — در حالی که ابزار همان‌جا بود. ریشه‌اش پرامپت بود: مدل نمی‌دانست پیام صوتی از قبل رونویسی شده و متنِ پیام همان صوت است، و برای ساختن و گزارش‌گرفتن مثالی ندیده بود.

پرامپت سیستمی کنسول بازنویسی شد:

• معرفی درست: کنسول می‌داند که کنسول عملیات این کسب‌وکار است و همهٔ محصولات را با ابزارهای موجود می‌بیند؛ و می‌داند پیام صوتی پیش از رسیدن رونویسی شده است.
• مثال‌های کوتاه برای جریان‌های اصلی: پیام صوتی («برای هر کار task_create را می‌زنی»)، ساختن پروژه/تسک/لید (project_create، task_create، crm_lead_create)، و گزارش و جدول (ابزار گزارشِ همان داده، رکوردها جدول، مقایسه بلوک نمودار).
• قاعدهٔ مسیریابی: ابزاری که ننشست؟ اول os_more_tools، بعد نزدیک‌ترین ابزار؛ هرگز از کاربر ابزار یا سرویس خواسته نمی‌شود.

قواعد و مثال‌ها در کلاسی جدا از کد (ConsolePrompt) نگه داشته شده‌اند و تستی فهرست مثال‌ها و سواربودن‌شان روی پرامپت را قفل می‌کند تا بازگشت به ادعای «ابزار نداریم» ممکن نباشد.

چطور استفاده کنید

۱. یک پیام صوتی بفرستید، مثلاً «دو کار برای پروژهٔ فروشگاه ثبت کن» — کنسول متنِ رونویسی‌شده را مثل پیام تایپ‌شده می‌فهمد و برای هر کار task_create را پیشنهاد می‌کند. ۲. بگویید «پروژهٔ سایت جدید بساز» یا «لید جدید به نام سارا» — همان سه ابزار ساختن را پیش می‌آورد؛ هر سه کارت تأیید می‌خواهند، پس تا دکمهٔ «اجازه بده» را نزنید ساخته نشده‌اند. ۳. گزارش بگیرید: «فروش این ماه چند بود؟ با ماه قبل مقایسه کن» — پاسخ جدولی می‌آید و مقایسه به‌شکل نمودار.

خوب است بدانید

• مثال‌ها هر نوبت همراه پرامپت می‌روند، به همین دلیل هر کدام یک خط‌اند؛ چیزی از پاسخ‌ها کم و زیاد نمی‌شود.
• حالت‌های تأیید دستی/خودکار و تنظیم «فقط دستی» ابزارها دست‌نخورده مانده‌اند — این تغییر دربارهٔ چیزی است که مدل از خودش می‌داند، نه دربارهٔ آنچه اجازه دارد بکند.